Zondag 22 mei 2016

ZONDAG 22 MEI 2016.

Kom net thuis van de dienst. Op de fiets naar huis gingen er allemaal gedachten door mijn hoofd. Dit naar aanleiding van de preek van vanochtend en ook de inspirerende liederen die we zongen en die allemaal op de één of andere manier aansloten bij het thema van deze morgen.
We hadden namelijk een zogenaamde Open Doors-ochtend. Zelf ben ik al heel lang donateur en ik ben niet de enige in onze gemeente. Hoewel ik hun blad lees en ook berichten krijg op facebook, is het ook wel eens fijn om iemand in levende lijve te zien die ons een opbouwend maar ook realistisch verhaal vertelt, gebaseerd op de bijbel en de praktijk. En altijd weer opnieuw schokt het mij om te horen wat christenen in verdrukking hebben te verduren. Ik was niet de enige want af en toe kon je een speld horen vallen…

Zoals bij het verhaal over de bijeenkomst van voorgangers in één van die landen, samen met mensen van Open Doors. Zij hadden vreselijke dingen meegemaakt waardoor de voorgangers vol haat en woede zaten. Hun huizen waren in brand gestoken en hun vrouwen verkracht. Onvoorstelbaar!
En hoe zij bij de bijeenkomst werden aangespoord om al hun frustraties op te schrijven wat, na aanvankelijke aarzeling, gebeurde. En toen werden al deze schrijfsels onder een kruis gelegd en daarna verbrand. En het slot van dit verhaal? Haast niet te geloven, de slachtoffers zochten contact met de islamieten in hun wijk en dat pakte heel goed uit. Er is daar nu rust gekomen. De christenen worden niet meer gehaat.
Ontroerend! Je ziet maar weer, als je de opdracht die wij hebben van de Heer, om onze vijanden lief te hebben in de praktijk brengt, doet Hij soms onverwachts een wonder. En ik vind ook altijd als iemand zoiets vertelt uit de eerste hand, de mensen nog meer voor je gaan leven! Ook al wonen ze ver weg.
Ook realiseer je je nog eens weer, wat een ongelooflijk belangrijk werk een organisatie als Open Doors doet.

Nog even wat feiten: zij werken wereldwijd in zo’n 50 landen en brengen bijbels en christelijke lectuur naar de zogenaamde ‘gesloten’ landen. Vaak met grote risico’s en gevaar voor eigen leven. Ook verlenen zij praktische hulp, zoals traumazorg, (bijzonder belangrijk) en waar nodig noodhulp.
Dit alles gebaseerd op de bijbelse opdracht: Waar één lid lijdt, lijden alle leden én op de zendingsopdracht van Jezus.
Ik hoop dat door deze zondagmorgen meer mensen gestimuleerd zullen worden om een steentje bij te dragen aan dit prachtige werk.

In aansluiting hierop, plaats ik graag nog een keer mijn gedicht: Vervolging.
Ook herinner ik u er aan dat u een (gratis) e-card kunt versturen met een kort gedichtje er op van mij over dit onderwerp. Ook bedoeld om mensen meer bewust te maken van het leed van zoveel gelovigen elders. U kunt deze e-mail vinden op: www.c-cards.nl onder: Gedichten. Direct bovenaan, kaart rechts. Zie hier onder.

Ria