Nog een keertje …

Het is niet de eerste keer dat ik over dit onderwerp schrijf. Af en toe kan ik het niet laten, ik ben er namelijk dol op: dieren!
Als dat bij u minder is, sla dan gerust deze Hartszaken over, alhoewel ik dat soms best wel moeilijk vind om te begrijpen, als je alleen al bedenkt dat elk dier door God is geschapen! Daar kunnen we toch echt niet omheen … en dan de liefde en aanhankelijkheid die ze je geven, ik zou er niet zonder kunnen!
Als kind hadden we Loekie thuis en later Mieky, poezen dus. En ik had praktisch vanaf de eerste dag van mijn trouwen een poes uit het dierenasiel, en vanaf dat moment tot de dag van vandaag, hebben ze elkaar bij mij opgevolgd! Wat altijd minder mooi is, als je ze weer moet missen. En dan druk ik me nog zacht uit …
Mijn huidige huisdier, Rita, komt ook weer uit het asiel. Ik heb ze het liefst uit een asiel omdat deze dieren zo hard een huisje en liefde nodig hebben. Vaak zijn het zwervers geweest en dat is bij Rita ook het geval.

Als je een ex-zwervertje in je huis hebt dan is dat goed te merken aan verschillende dingen. Zo is Rita extreem bang voor echt van alles. Geluiden, onverwachte bewegingen en vreemde mensen. Als de deurbel gaat, vliegt ze standaard onder een tafeltje met een kleedje dat tot de grond reikt. En meestal komt ze pas weer tevoorschijn als de visite verdwenen is! Gelukkig heb ik haar vertrouwen ten volle gewonnen.

Ik moet echter niet denken aan het geknal wat we in deze periode weer kunnen verwachten. Maar genoeg over de poezen. Ik hou net zoveel van honden, de reden dat ik ze nooit gehad heb, was het uitlaten. Dat zag ik niet zitten met vier kinderen …

Wat ik erg leuk vind zijn de vele filmpjes over dieren op facebook. Je staat er soms echt versteld van wat je ziet. De reactie van een hond, als hij na een periode van een paar jaar zijn baas weer ziet, die als soldaat naar het buitenland was vertrokken. Helemaal dol wordt zo’n dier dan en ik zit dan met tranen in mijn ogen te kijken!

Ook zie je vaak twee heel verschillende dieren, bijvoorbeeld een biggetje en een hond, samen spelen en slapen en die de beste vrienden zijn. Of een poes met een eekhoorn. Dat is prachtig om te zien en dat zijn echt geen uitzonderingen. Wat zo mooi is, de vele organisaties die zich inzetten en sterk maken voor de vele wantoestanden die er nog zijn in de wereld. Bijvoorbeeld een plaats waar een heftige oorlog is geweest en waar dan een dierentuin is, waar veel dieren gedood zijn en naar de overgeblevenen nauwelijks meer werd om gekeken en ze maar sporadisch nog eens wat te eten kregen! “De vergeten dieren” worden ze wel genoemd.

En dan denk ik aan de honden die aan een boom vast worden gebonden, dieren die jarenlang in een schuur of garage worden ‘opgeborgen’ en nooit van de ketting komen! En wat kost het een moeite, tijd en geld om zo’n dier weer te laten herstellen, wat meestal gebeurt d.m.v. medicijnen, rust en veel liefde. Dit lijkt een triest verhaal, maar ik wilde juist graag de nadruk leggen op wat er allemaal gebeurt op dit gebied, door fantastische mensen, overal op de wereld! Ja, ze zijn er nog genoeg, dierenliefhebbers. En wie weet, misschien is voor enkelen onder ons het nieuwe jaar dé gelegenheid om eens over dit onderwerp na te denken.
Voor een paar euro in de maand kunt je al meewerken aan het lenigen van dierenleed. Maar je er meer voor openstellen, dat zou al een eerste stap kunnen zijn …

Ria