Een kleurrijke verschijning!

Als ik iemand ken waar dit op van toepassing is, is dat Jan de Roos, hier beter bekend als: Jan Roos. Waarschijnlijk één van de bekendste figuren in het Noorden toendertijd, hoewel hij ook wel naar andere plaatsen afreisde, om op te treden, zelfs naar Amsterdam.

Hij komt oorspronkelijk uit Ureterp in Friesland. Jan heeft drie broers en zijn ouders hebben het niet breed. Van werken komt bij Jan helaas niet veel terecht. Hij laat zich namelijk door niemand de wet voorschrijven en daardoor is hij ook een buitenbeentje. Hij gaat in militaire dienst maar door zijn afwijkende gedrag zit hij regelmatig achter slot en grendel! Zijn zangcarrière komt daarna echt op gang. Optredens op verschillende plekken meestal buitenshuis. Dit gebeurt met veel overgave, alles gaat steevast gepaard met veel gebaren en buigingen. En iedereen moet horen dat hij zangles heeft gehad op het conservatorium!

Plekken waar veel mensen komen, zoals de Herestraat en Vroom en Dreesman, zijn Jan zijn favoriete stekjes. Het laatste waarschijnlijk omdat hij daar gratis een kopje koffie krijgt! Hij is altijd prachtig uitgedost, met een zwarte slipjas en daarbij een grote, soort burgemeestersketting met belletjes en medailles om de hals!

Zijn repertoire bestaat hoofdzakelijk uit klassieke muziek: Verdi en Mozart. Zijn grootste pronkstuk: de orde van de blauwe kousenband, waarvan hij zegt dat die hem door prins Bernhard zelf is uitgereikt. Dat zal hij zijn hele leven volhouden.

En misschien is hij daar zelf ook wel van overtuigd, want iemand, die zich voordoet als prins Bernhard, heeft hem ooit deze medaille officieel omgehangen!

Er doen veel anekdotes over Jan de ronde. Zo hoeft hij maar zijn stok in de lucht te steken of de bus stopt voor hem, gratis. ‘De koningin hoeft toch ook niet te betalen?’ zegt hij dan! Ook loopt hij rond met de antenne van een autoradio. Als die half uitgeschoven is, kun je hem op de radio horen en helemaal uitgeschoven, is hij live op de tv te zien! Sommige mensen denken dat Jan ze niet allemaal op een rijtje heeft. Maar anderen zeggen: ‘Hij doet expres zo gek, dan komt er meer geld in het laatje!’

Jan heeft ook een andere kant, die niet veel mensen kennen. Elke zondag gaat hij naar de kerk en de voorganger vertelt dat je hem dan niet meer herkent. Keurig gekleed, heel rustig en hij bidt zelfs soms hardop! Hij is ook getrouwd geweest en heeft drie kinderen. Met hen heeft hij weinig contact. Uiteraard blijft zijn opvallende verschijning niet onopgemerkt. Ook de pers is geïnteresseerd in hem, regelmatig verschijnt zijn foto in het (toen nog) Nieuwsblad van het Noorden en andere bladen. Ook wordt hij meerdere keren geïnterviewd.

Maar langzamerhand wordt al dat optreden Jan te veel en na een vrij korte tijd van aftakeling overlijdt hij in 1979 op 83-jarige leeftijd. Een unieke en zeker ook gezellige periode is daarmee voor zijn publiek voorgoed ten einde. Een zekere Geke Buist maakt in 2002 nog een schitterend schilderij van hem.

Eén ding is zeker, Jan de Roos heeft een onuitwisbare indruk achtergelaten in Groningen en ommeland en ook daarbuiten!

Ria