Arts in Ethiopië

Ik las een aankondiging van een documentaire die mij direct interesseerde. Een Zweedse arts, Erik Eriksen (chirurg), die na dertig jaar zijn (zeer goed betaalde) baan opgaf, om naar Aira in Ethiopië te gaan, om in een primitieve kliniek te gaan werken, samen met zijn vrouw. Daar voeren zij elke dag operaties uit en zijn passie komt hier pas echt tot zijn recht, vertelde hij.
Het programma begon met een bijzondere uitspraak die hij deed: ‘Ik snij, God heelt!’ Dat sprak mij natuurlijk aan. Ook vertelde hij dat hij mensen wilde dienen. De meeste voldoening kreeg hij als hij de dankbaarheid zag van patiënten. ‘Daar kan niets tegenop’, zei hij.

We kregen een indruk van de dagelijkse ‘invasie’, zo kun je het wel noemen, van tientallen mensen die met hun ziekte en pijnen naar deze kliniek kwamen. De arts verontschuldigde zich min of meer tegenover de journalist, die alles vastlegde, dat het wel een beetje snel ging, het eerste contact met de mensen (wat ik ook al dacht) maar dat dit niet anders kon vanwege de vele patiënten. Er werden wel meteen afspraken voor verder onderzoek en/of operaties gemaakt en ook stonden er een aantal jonge dokters in opleiding bij die hij er ook steeds bij betrok.

Tegen één man, die twee gezwellen had op heel verschillende plaatsen zei hij: u krijgt twee operaties voor één prijs! Een andere man was er wel heel erg aan toe. Tijdens het jagen op apen (!) was er een speer per ongeluk in zijn lichaam gegaan, die stak er aan de voorkant meer dan een meter uit en het andere eind stak uit zijn rug! De arts, laten we hem maar Erik noemen, stelde hem steeds op een luchtige toon gerust, maar bij zoiets is dat natuurlijk niet zo eenvoudig. De man keek heel angstig al die tijd. Toen vroeg Erik om een metaalzaag en durfde ik niet zo goed meer te kijken! Maar hij legde elke handeling aan de man uit. Intussen vertelde hij ook dat het daar sinds kort officieel toegestaan was om op apen te jagen die eerst beschermd waren, omdat die het de boeren heel moeilijk maken, zij stelen namelijk het voer wat voor de dieren bestemd is.

Erik stelde intussen zijn personeel aan ons voor. Jonge vrouwen die in het land zelf waren geboren. En zijn vrouw, die ook meewerkte. Ze waren al 36 jaar getrouwd, vertelde hij. Hij was duidelijk heel trots op haar! Het is haast niet te geloven, maar in dit deel van de wereld, zijn er maar vier doktoren op 100.000 patiënten! Zij moeten dus echt alle soorten wonden en ziektes behandelen en dat met beperkte middelen.
Zo wordt alle verband in groten getale steeds weer gewassen en opnieuw gebruikt! Ook liet hij fiets-spaken en schroeven zien, die goedkoop zijn en die hij gebruikt om botten weer aan elkaar te zetten! Ze zijn daar op alle markten verkrijgbaar. En zo waren er meer voorbeelden.

Behalve meer schrijnende ziektegevallen, zoals kinderen, die vaak veel te laat gebracht worden, of medicijnen die moeilijk verkrijgbaar zijn, kregen we nog een mooi verhaal over de achtergrond van zijn vrouw te zien, die uit een zendelingenfamilie kwam!
Dit ga ik jullie de volgende keer vertellen.

Ria